» HISTORIA FA CUP
F.A. Cup, czyli po prostu Puchar Anglii to najstarsze, zatwierdzone rozgrywki w całej historii piłki kopanej na świecie. Założone pod koniec XIX wieku stały się symbolem prestiżu, władzy, a z czasem jedynie dodatkiem do kolekcji trofeów różnych drużyn. Mimo tego walka o ten puchar jest niezwykle zacięta, ponieważ która drużyna nie chce mieć takiej cząstki futbolu dla siebie?
Wszystko zaczęło się dokładnie 20 lutego 1871 roku, kiedy na spotkaniu w Londynie sekretarz honorowy angielskiej federacji, Charles Alcock zaproponował rozgrywki pucharowe. Pomysł przyjął się i już trzy miesiące później został ostatecznie zaakceptowany.
Pierwsze rozgrywki wystartowały w sezonie 1871-72. W finale, który odbył się dokładnie 16 marca 1972 amatorska drużyna Bolton Wandarers pokonała Royal Engineers 1:0 (bramkę zdobył Morton Betts) na stadionie The Oval. Spotkanie to oglądało blisko 2 000 kibiców, co jak na tamte czasy było wspaniałym wynikiem. W inauguracji uczestniczyło jedynie piętnaście drużyn, z czego dwanaście rozegrało swoje spotkania.
Prze kolejne lata trofeum to zdobywały jedynie angielskie drużyny, jednakże w roku 1927 walijska ekipa Cardiff City przełamała tą swoistą passę (pokonała Arsenal po bramce Ferguson'a). Cztery lata wcześniej zadecydowano, iż finał będzie od tej pory rozgrywany na Wembley. Notabene w tym roku ostatni mecz (nosi nazwę White Horse Final) oglądało blisko 200 000 kibiców, którzy stworzyli swoistą falę, rozlewającą się na pobliskie pola. West Ham United pokonał pierwszego triumfatora, Bolton 2:0 po golach Jack'a i JR Smith'a.
Tottenham Hotspurs w roku 1961, jako pierwsza drużyna w Anglii zdobyła w jednym sezonie mistrzostwo kraju oraz F.A. Cup. Takim wyczynem pochwalić się mogą nieliczni. Sześć lat później został także wprowadzony przepis, który umożliwiał wprowadzenie zmienników na boisko. Była to dość innowatorska metoda, jednakże jak się okazało - bardzo słuszna. W końcu we wcześniejszych rozgrywkach było wiele złamań, kontuzji czy też innych wypadków, które powodowały osłabienia wśród ekip.
Dziesięć lat po zwycięstwie Tottenham'u wydarzyła się dość niezwykłą rzecz. W pierwszej rundzie pucharu spotkały się ekipy Oxford City oraz Alvechurch, które potrzebowały aż sześciu potyczek (w sumie blisko 660 minut gry) by rezultat w końcu był jednoznaczny. Alverchurch wygrało 1:0
Wraz z upływem lat praktycznie nic się nie zmieniało w zasadach. Jedyne nowości to sensacyjne wyniki czy tłumy na stadionach. Można z całą pewnością stwierdzić, iż to jest to, co kibice najbardziej kochaja - rywalizacja, walka o najwyższe laury zatopiona w blisko 135 latach historii.
Cztery razy F.A. Cup
W całej historii tych rozgrywek pojawiły się cztery "rodzaje" trofeów. W sezonie inaugurującym nosił on nazwę Little Tin Idol i jako pierwszy przypadł drużynie Bolton'u Wandarers. Dwadzieścia lat później (11 wrzesień 1895) statuetka została skradziona z Birmingham i co dnia dzisiejszego miejsce jej przebywania stanowi zagadkę.
Drugie trofeum było repliką oryginału z roku 1871. Używane było przez blisko piętnaście lat (puchar w sezonie 1910-11 przypadł Newcastle United), po czym 19 maja 2005 zostało wystawione na licytację. Puchar ten osiągnął niebotyczną cenę 478 000 funtów. Kupującym okazał się szef Birmingham City, David Gold.
Rok 1911. Do użytku wchodzi trzecia, jednakże nie ostatnia wersja tegoż pucharu. Zaprojektowana przez zakład Fattorini w Bradford w pierwszym sezonie nie zmieniała "miejsca zamieszkania". Rozgrywki wygrali właśnie piłkarze z tego miasta, pokonując ostatecznie, po dodatkowym spotkaniu ekipę Newcastle United. Kopię tego dzieła (używana była do roku 1992) obecnie można podziwiać już jedynie w muzeum, ponieważ oryginał jest zbyt kruchy i istnieje wielkie prawdopodobieństwo, że mógłby rozpaść się w rękach).
Trofeum używane do dnia dzisiejszego jest, podobnie jak wcześniej, replikę wersji numer trzy. Jako piersi zdobyli je piłkarze Liverpool'u pokonując w finale Sunderland 2:0.
Sponsorzy
Pierwszym sponsorem tej klasy rozgrywek została, w sezonie 1994-95, firma Littlewoods (aż do 1998 roku). Co najważniejsze F.A. Cup nigdy nie zmieniła nazwy, nawet gdy inne przedsiębiorstwa proponowały znaczne zyski. Praktycznie każdy nowy sponsor umowę zawierał na okres czterech lat, co, jak się okazało było optymalnym terminem, zarówno dla władz rozgrywek czy firmy.
Firmy, które sponsorowały F.A. Cup:
- Littlewoods: 1994-1998
- AXA: 1998-2002
- Carlsberg, McDonald's, Nationwide, Pepsi: 2002-2006
- E. ON: 2006-2010
Ciekawostki:
Jest aż jedenaście drużyn, które w swojej historii, będąc w finale F.A. Cup, nigdy nie zdobyły tego trofeum. Rekordzistą wśród nich jest ekipa Leicester City - cztery raz. Poniżej znajduje się pozostała lista:
2 - Queens Park, Birmingham City
1 - Bristol City, Luton Town, Fulham, Queens Park Rangers, Brighton and Hove Albion, Watford, Crystal Palace, Middlesbrough, Millwall
- Najwyższa wygrana: 26:0 (1887, Preston North End - Hyde United)
- Pierwszym hattrick'iem popisał się: William Townley z Blackburn Rovers (w spotkaniu przeciwko Sheffield Wednesday 6:1)
- Pierwszą drużyną nie zrzeszoną, która zdobyła F.A. Cup był Tottenham Hotspurs (pokonali Sheffield United 3:1 w 1901 roku)
- Najwięcej bramek w finale zdobyli piłkarze Bury, pokonując 6:0 Derby Country w 1903 roku
- pierwszym władcą, który zobaczył mecz F.A. Cup był George V w roku 1914 (oglądał spotkanie Burnley z Liverpool'em)
- Wilfred Minter (St. Albans City), amator i reprezentant Anglii w 1922 wpisał się na listę strzelców siedem razy, jednakże jego drużyna i tak przegrała 7:8 z Dulwich Hamlet
- Finał z roku 1923, który odbył się na Wembley zgromadził blisko 200,000 kibiców na stadionie.
- Ekipa New Brigton jest jedyną drużyną, która w całej historii F.A. Cup grała aż w dziewięciu rundach (został pokonani dopiero w czwartej rundzie przez Burnley)
- pierwszą drużyną, która w jednym sezonie zdobyła F.A. Cup oraz mistrzostwo kraju był Tottenham (1961)
- Spotkanie pomiędzy Oxford City oraz Alvechurch było rozgrywane aż sześć razy (łącznie blisko 660 minut), by wyłonić zwycięzcę.
- najmłodszym strzelcem w historii F.A. Cup jest 18 letni Norman Whiteside, grający dla Manchesteru United w roku 1983
- pierwszym piłkarzem, który został usunięty z finału jest gracz Manchesteru United, Kevin Moran z roku 1985
- Ruud Gullit został pierwszym zagranicznym trenerem, który zdobył Puchar Anglii. Jego Chelsea Londyn pokonała Middlesbrough 2:0 (rok 1997)
- najszybciej zdobytą bramką może się poszczycić inna postać ze Stamford Bridge. Roberto di Mateo wpisał się na listę strzelców już po 43 sekundach od rozpoczęcia spotkania.
- pierwszym bramkarzem, który wpisał się na listę strzelców był Tony Roberts (wyczynu tego dokonał w roku 2003)
- Roy Keane może się poszczycić, tym, iż grał aż w sześciu finałach
- Curtis Weston (Millwall) został najmłodszym zawodnikiem, jaki kiedykolwiek wybiegł w meczu Pucharu Anglii. Miał dokładnie 17 lat i 119 dni.
- pierwszym finałem, w którym karne decydowały o zdobyciu Pucharu Anglii był ten z roku 2005. Manchester United uległ Arsenalowi 4:5
Stadiony na, których rozgrywano finały:
1872 Kennington Oval
1873 Lillie Bridge, Londyn
1874-1892 Kennington Oval
1893 Fallowfield, Manchester
1894 Goodison Park
1895-1914 Crystal Palace
1915 Old Trafford
1920-1922 Stamford Bridge
1923-2000 Wembley Stadium
2001- Millenium Stadium, Cardiff
Poprzedni triumfatorzy:
1872 The Wanderers Londyn
1873 The Wanderers Londyn
1874 Oxford University
1875 Royal Engineers Chatham
1876 The Wanderers Londyn
1877 The Wanderers Londyn
1878 The Wanderers Londyn
1879 Old Etonians Eton
1880 Clapham Rovers Londyn
1881 Old Carhusians Londyn
1882 Old Etonians Eton
1883 Blackburn Olympic
1884 Blackburn Rovers
1885 Blackburn Rovers
1886 Blackburn Rovers
1887 Aston Villa
1888 West Bromwich Albion
1889 Preston North End
1890 Blackburn Rovers
1891 Blackburn Rovers
1892 West Bromwich Albion
1893 Wolverhampton Wanderers
1894 Notts County
1895 Aston Villa
1896 Sheffield Wednesday
1897 Aston Villa
1898 Nottingham Forest
1899 Sheffield United
1900 Bury F.C.
1901 Tottenham Hotspur
1902 Sheffield United
1903 Bury F.C.
1904 Manchester City
1905 Aston Villa
1906 Everton F.C.
1907 Sheffield Wednesday
1908 Wolverhampton Wanderers
1909 Manchester United
1910 Newcastle United
1911 Bradford City
1912 Barnsley F.C.
1913 Aston Villa
1914 Burnley F.C.
1915 Sheffield United
1920 Aston Villa
1921 Tottenham Hotspur
1922 Huddersfield Town
1923 Bolton Wanderers
1924 Newcastle United
1925 Sheffield United
1926 Bolton Wanderers
1927 Cardiff City - jedyny walijski klub który zdobył Puchar Anglii
1928 Blackburn Rovers
1929 Bolton Wanderers
1930 Arsenal Londyn
1931 West Bromwich Albion
1932 Newcastle United
1933 Everton F.C.
1934 Manchester City
1935 Sheffield Wednesday
1936 Arsenal Londyn
1937 Sunderland AFC
1938 Preston North End
1939 Portsmouth F.C.
1946 Derby County
1947 Charlton Athletic
1948 Manchester United
1949 Wolverhampton Wanderers
1950 Arsenal Londyn
1951 Newcastle United
1952 Newcastle United
1953 Blackpool F.C.
1954 West Bromwich Albion
1955 Newcastle United
1956 Manchester City
1957 Aston Villa
1958 Bolton Wanderers
1959 Nottingham Forest
1960 Wolverhampton Wanderers
1961 Tottenham Hotspur
1962 Tottenham Hotspur
1963 Manchester United
1964 West Ham United
1965 Liverpool F.C.
1966 Everton F.C.
1967 Tottenham Hotspur
1968 West Bromwich Albion
1969 Manchester City
1970 Chelsea Londyn
1971 Arsenal Londyn
1972 Leeds United
1973 Sunderland AFC
1974 Liverpool F.C.
1975 West Ham United
1976 Southampton F.C.
1977 Manchester United
1978 Ipswich Town
1979 Arsenal Londyn
1980 West Ham United
1981 Tottenham Hotspur
1982 Tottenham Hotspur
1983 Manchester United
1984 Everton F.C.
1985 Manchester United
1986 Liverpool F.C.
1987 Coventry City
1988 Wimbledon Londyn
1989 Liverpool F.C.
1990 Manchester United
1991 Tottenham Hotspur
1992 Liverpool F.C.
1993 Arsenal Londyn
1994 Manchester United
1995 Everton F.C.
1996 Manchester United
1997 Chelsea Londyn
1998 Arsenal Londyn
1999 Manchester United
2000 Chelsea Londyn
2001 Liverpool F.C.
2002 Arsenal Londyn
2003 Arsenal Londyn
2004 Manchester United
2005 Arsenal Londyn
2006 Liverpool F.C.
2007 Chelsea Londyn
Opracował: Liso
Wszystko zaczęło się dokładnie 20 lutego 1871 roku, kiedy na spotkaniu w Londynie sekretarz honorowy angielskiej federacji, Charles Alcock zaproponował rozgrywki pucharowe. Pomysł przyjął się i już trzy miesiące później został ostatecznie zaakceptowany.
Pierwsze rozgrywki wystartowały w sezonie 1871-72. W finale, który odbył się dokładnie 16 marca 1972 amatorska drużyna Bolton Wandarers pokonała Royal Engineers 1:0 (bramkę zdobył Morton Betts) na stadionie The Oval. Spotkanie to oglądało blisko 2 000 kibiców, co jak na tamte czasy było wspaniałym wynikiem. W inauguracji uczestniczyło jedynie piętnaście drużyn, z czego dwanaście rozegrało swoje spotkania.
Prze kolejne lata trofeum to zdobywały jedynie angielskie drużyny, jednakże w roku 1927 walijska ekipa Cardiff City przełamała tą swoistą passę (pokonała Arsenal po bramce Ferguson'a). Cztery lata wcześniej zadecydowano, iż finał będzie od tej pory rozgrywany na Wembley. Notabene w tym roku ostatni mecz (nosi nazwę White Horse Final) oglądało blisko 200 000 kibiców, którzy stworzyli swoistą falę, rozlewającą się na pobliskie pola. West Ham United pokonał pierwszego triumfatora, Bolton 2:0 po golach Jack'a i JR Smith'a.
Tottenham Hotspurs w roku 1961, jako pierwsza drużyna w Anglii zdobyła w jednym sezonie mistrzostwo kraju oraz F.A. Cup. Takim wyczynem pochwalić się mogą nieliczni. Sześć lat później został także wprowadzony przepis, który umożliwiał wprowadzenie zmienników na boisko. Była to dość innowatorska metoda, jednakże jak się okazało - bardzo słuszna. W końcu we wcześniejszych rozgrywkach było wiele złamań, kontuzji czy też innych wypadków, które powodowały osłabienia wśród ekip.
Dziesięć lat po zwycięstwie Tottenham'u wydarzyła się dość niezwykłą rzecz. W pierwszej rundzie pucharu spotkały się ekipy Oxford City oraz Alvechurch, które potrzebowały aż sześciu potyczek (w sumie blisko 660 minut gry) by rezultat w końcu był jednoznaczny. Alverchurch wygrało 1:0
Wraz z upływem lat praktycznie nic się nie zmieniało w zasadach. Jedyne nowości to sensacyjne wyniki czy tłumy na stadionach. Można z całą pewnością stwierdzić, iż to jest to, co kibice najbardziej kochaja - rywalizacja, walka o najwyższe laury zatopiona w blisko 135 latach historii.
Cztery razy F.A. Cup
W całej historii tych rozgrywek pojawiły się cztery "rodzaje" trofeów. W sezonie inaugurującym nosił on nazwę Little Tin Idol i jako pierwszy przypadł drużynie Bolton'u Wandarers. Dwadzieścia lat później (11 wrzesień 1895) statuetka została skradziona z Birmingham i co dnia dzisiejszego miejsce jej przebywania stanowi zagadkę.
Drugie trofeum było repliką oryginału z roku 1871. Używane było przez blisko piętnaście lat (puchar w sezonie 1910-11 przypadł Newcastle United), po czym 19 maja 2005 zostało wystawione na licytację. Puchar ten osiągnął niebotyczną cenę 478 000 funtów. Kupującym okazał się szef Birmingham City, David Gold.
Rok 1911. Do użytku wchodzi trzecia, jednakże nie ostatnia wersja tegoż pucharu. Zaprojektowana przez zakład Fattorini w Bradford w pierwszym sezonie nie zmieniała "miejsca zamieszkania". Rozgrywki wygrali właśnie piłkarze z tego miasta, pokonując ostatecznie, po dodatkowym spotkaniu ekipę Newcastle United. Kopię tego dzieła (używana była do roku 1992) obecnie można podziwiać już jedynie w muzeum, ponieważ oryginał jest zbyt kruchy i istnieje wielkie prawdopodobieństwo, że mógłby rozpaść się w rękach).
Trofeum używane do dnia dzisiejszego jest, podobnie jak wcześniej, replikę wersji numer trzy. Jako piersi zdobyli je piłkarze Liverpool'u pokonując w finale Sunderland 2:0.
Sponsorzy
Pierwszym sponsorem tej klasy rozgrywek została, w sezonie 1994-95, firma Littlewoods (aż do 1998 roku). Co najważniejsze F.A. Cup nigdy nie zmieniła nazwy, nawet gdy inne przedsiębiorstwa proponowały znaczne zyski. Praktycznie każdy nowy sponsor umowę zawierał na okres czterech lat, co, jak się okazało było optymalnym terminem, zarówno dla władz rozgrywek czy firmy.
Firmy, które sponsorowały F.A. Cup:
- Littlewoods: 1994-1998
- AXA: 1998-2002
- Carlsberg, McDonald's, Nationwide, Pepsi: 2002-2006
- E. ON: 2006-2010
Ciekawostki:
Jest aż jedenaście drużyn, które w swojej historii, będąc w finale F.A. Cup, nigdy nie zdobyły tego trofeum. Rekordzistą wśród nich jest ekipa Leicester City - cztery raz. Poniżej znajduje się pozostała lista:
2 - Queens Park, Birmingham City
1 - Bristol City, Luton Town, Fulham, Queens Park Rangers, Brighton and Hove Albion, Watford, Crystal Palace, Middlesbrough, Millwall
- Najwyższa wygrana: 26:0 (1887, Preston North End - Hyde United)
- Pierwszym hattrick'iem popisał się: William Townley z Blackburn Rovers (w spotkaniu przeciwko Sheffield Wednesday 6:1)
- Pierwszą drużyną nie zrzeszoną, która zdobyła F.A. Cup był Tottenham Hotspurs (pokonali Sheffield United 3:1 w 1901 roku)
- Najwięcej bramek w finale zdobyli piłkarze Bury, pokonując 6:0 Derby Country w 1903 roku
- pierwszym władcą, który zobaczył mecz F.A. Cup był George V w roku 1914 (oglądał spotkanie Burnley z Liverpool'em)
- Wilfred Minter (St. Albans City), amator i reprezentant Anglii w 1922 wpisał się na listę strzelców siedem razy, jednakże jego drużyna i tak przegrała 7:8 z Dulwich Hamlet
- Finał z roku 1923, który odbył się na Wembley zgromadził blisko 200,000 kibiców na stadionie.
- Ekipa New Brigton jest jedyną drużyną, która w całej historii F.A. Cup grała aż w dziewięciu rundach (został pokonani dopiero w czwartej rundzie przez Burnley)
- pierwszą drużyną, która w jednym sezonie zdobyła F.A. Cup oraz mistrzostwo kraju był Tottenham (1961)
- Spotkanie pomiędzy Oxford City oraz Alvechurch było rozgrywane aż sześć razy (łącznie blisko 660 minut), by wyłonić zwycięzcę.
- najmłodszym strzelcem w historii F.A. Cup jest 18 letni Norman Whiteside, grający dla Manchesteru United w roku 1983
- pierwszym piłkarzem, który został usunięty z finału jest gracz Manchesteru United, Kevin Moran z roku 1985
- Ruud Gullit został pierwszym zagranicznym trenerem, który zdobył Puchar Anglii. Jego Chelsea Londyn pokonała Middlesbrough 2:0 (rok 1997)
- najszybciej zdobytą bramką może się poszczycić inna postać ze Stamford Bridge. Roberto di Mateo wpisał się na listę strzelców już po 43 sekundach od rozpoczęcia spotkania.
- pierwszym bramkarzem, który wpisał się na listę strzelców był Tony Roberts (wyczynu tego dokonał w roku 2003)
- Roy Keane może się poszczycić, tym, iż grał aż w sześciu finałach
- Curtis Weston (Millwall) został najmłodszym zawodnikiem, jaki kiedykolwiek wybiegł w meczu Pucharu Anglii. Miał dokładnie 17 lat i 119 dni.
- pierwszym finałem, w którym karne decydowały o zdobyciu Pucharu Anglii był ten z roku 2005. Manchester United uległ Arsenalowi 4:5
Stadiony na, których rozgrywano finały:
1872 Kennington Oval
1873 Lillie Bridge, Londyn
1874-1892 Kennington Oval
1893 Fallowfield, Manchester
1894 Goodison Park
1895-1914 Crystal Palace
1915 Old Trafford
1920-1922 Stamford Bridge
1923-2000 Wembley Stadium
2001- Millenium Stadium, Cardiff
Poprzedni triumfatorzy:
1872 The Wanderers Londyn
1873 The Wanderers Londyn
1874 Oxford University
1875 Royal Engineers Chatham
1876 The Wanderers Londyn
1877 The Wanderers Londyn
1878 The Wanderers Londyn
1879 Old Etonians Eton
1880 Clapham Rovers Londyn
1881 Old Carhusians Londyn
1882 Old Etonians Eton
1883 Blackburn Olympic
1884 Blackburn Rovers
1885 Blackburn Rovers
1886 Blackburn Rovers
1887 Aston Villa
1888 West Bromwich Albion
1889 Preston North End
1890 Blackburn Rovers
1891 Blackburn Rovers
1892 West Bromwich Albion
1893 Wolverhampton Wanderers
1894 Notts County
1895 Aston Villa
1896 Sheffield Wednesday
1897 Aston Villa
1898 Nottingham Forest
1899 Sheffield United
1900 Bury F.C.
1901 Tottenham Hotspur
1902 Sheffield United
1903 Bury F.C.
1904 Manchester City
1905 Aston Villa
1906 Everton F.C.
1907 Sheffield Wednesday
1908 Wolverhampton Wanderers
1909 Manchester United
1910 Newcastle United
1911 Bradford City
1912 Barnsley F.C.
1913 Aston Villa
1914 Burnley F.C.
1915 Sheffield United
1920 Aston Villa
1921 Tottenham Hotspur
1922 Huddersfield Town
1923 Bolton Wanderers
1924 Newcastle United
1925 Sheffield United
1926 Bolton Wanderers
1927 Cardiff City - jedyny walijski klub który zdobył Puchar Anglii
1928 Blackburn Rovers
1929 Bolton Wanderers
1930 Arsenal Londyn
1931 West Bromwich Albion
1932 Newcastle United
1933 Everton F.C.
1934 Manchester City
1935 Sheffield Wednesday
1936 Arsenal Londyn
1937 Sunderland AFC
1938 Preston North End
1939 Portsmouth F.C.
1946 Derby County
1947 Charlton Athletic
1948 Manchester United
1949 Wolverhampton Wanderers
1950 Arsenal Londyn
1951 Newcastle United
1952 Newcastle United
1953 Blackpool F.C.
1954 West Bromwich Albion
1955 Newcastle United
1956 Manchester City
1957 Aston Villa
1958 Bolton Wanderers
1959 Nottingham Forest
1960 Wolverhampton Wanderers
1961 Tottenham Hotspur
1962 Tottenham Hotspur
1963 Manchester United
1964 West Ham United
1965 Liverpool F.C.
1966 Everton F.C.
1967 Tottenham Hotspur
1968 West Bromwich Albion
1969 Manchester City
1970 Chelsea Londyn
1971 Arsenal Londyn
1972 Leeds United
1973 Sunderland AFC
1974 Liverpool F.C.
1975 West Ham United
1976 Southampton F.C.
1977 Manchester United
1978 Ipswich Town
1979 Arsenal Londyn
1980 West Ham United
1981 Tottenham Hotspur
1982 Tottenham Hotspur
1983 Manchester United
1984 Everton F.C.
1985 Manchester United
1986 Liverpool F.C.
1987 Coventry City
1988 Wimbledon Londyn
1989 Liverpool F.C.
1990 Manchester United
1991 Tottenham Hotspur
1992 Liverpool F.C.
1993 Arsenal Londyn
1994 Manchester United
1995 Everton F.C.
1996 Manchester United
1997 Chelsea Londyn
1998 Arsenal Londyn
1999 Manchester United
2000 Chelsea Londyn
2001 Liverpool F.C.
2002 Arsenal Londyn
2003 Arsenal Londyn
2004 Manchester United
2005 Arsenal Londyn
2006 Liverpool F.C.
2007 Chelsea Londyn
Opracował: Liso
Zawodnik sezonu 2009/10 według czytelników whufc.pl
1. Scott Parker - 66 punktów
2. Alessandro Diamanti - 61 punktów
3. Carlton Cole - 28 punktów
Pełne zestawienie
1. Scott Parker - 66 punktów
2. Alessandro Diamanti - 61 punktów
3. Carlton Cole - 28 punktów
Pełne zestawienie
Zagraniczni partnerzy:
Rosyjskojęzyczna strona fanów West Ham United | Hammer Hearts Germany | Fan Club Serbia | Sauerland Hammers | Hammers from Ukraine | Dublin Hammers | OZ Hammers | Hammers from Tenerife | Yersey Hammers | New York Hammers | The Belgian Irons | Herita Ilunga | Boleyn Badges | Match hotels | Livescore
