Cieżko wskazać drugiego tak lojalnego piÅ‚karza jak Ernie Gregory, który zrobiÅ‚ tak wiele dla jednej drużyny, w jakiejkolwiek erze piÅ‚karskiej. Wielki, charyzmatyczny, lider zespoÅ‚u, ostoja bramki, a zarazem inspirujÄ…cÄ… osoba, która byÅ‚a podporÄ… drużyny przez 12 sezonów w poÅ‚owie XX wieku i pomogÅ‚a awansować z Second Division w 1958 roku.

Po zakoÅ„czeniu kariery piÅ‚karskiej zajÄ…Å‚ siÄ™ pracÄ… szkoleniowÄ…. Pod jego okiem trenowali tacy bramkarze jak Phil Parkes czy Mervyn Day. W 1987 roku przeszedÅ‚ na zasÅ‚użonÄ… emeryture po 51 latach pracy dla West Hamu United, a mimo to wciąż pojawiaÅ‚ siÄ™ na obiektach treningowych w Chadwell Heath, aby doglÄ…dać mÅ‚odsze pokolenia bramkarzy i dzielić siÄ™ wskazówkami ze skautami klubu.

Ernie nie należaÅ‚ do geniuszy piÅ‚karskich, ale byÅ‚ solidnym rzemieÅ›lnikiem. Potężnie zbudowany, sprytny i potrafiÄ…cy dobrze siÄ™ ustawić, z nienajgorszym chwytem. Nie unikaÅ‚ walki na przedpolu i byÅ‚ odważny, a nie zapominajmy, że mówimy o erze, kiedy sÄ™dziowe nie chronili specjalnie bramkarzy. A musiaÅ‚ stawiać czoÅ‚a takim napastnikom jak Trevor Ford, Derek Dooley i Nat Lofthouse, którzy czÄ™sto odbijali siÄ™ jak piÅ‚eczki od umięśnionej postury bramkarza.

Jako mÅ‚ody chÅ‚opiec Gregory zapowiadaÅ‚ siÄ™ na dobrego boksera, a swojÄ… przygodÄ™ piÅ‚karskÄ… zaczynaÅ‚ na pozycji obroÅ„cy, aż do dnia, w którym jego brat Bob zÅ‚amaÅ‚ nogÄ™ i musiaÅ‚ stanąć miÄ™dzy sÅ‚upkami, aby go zastÄ…pić. W miÄ™dzyczasie dostaÅ‚ siÄ™ do drużyny West Ham Boys, w której wystÄ…piÅ‚ w finale rozgrywek English School Trophy w 1936 roku, gdzie zostaÅ‚ zauważony przez menedżera "MÅ‚otów" Charliego Payntera.

West Ham nie byÅ‚ jedynym klubem zainteresowanym jego osobÄ…. ZwróciÅ‚ na siebie uwagÄ™ Arsenalu i Sunderlandu, ale on byÅ‚ przecież chÅ‚opcem wschodniego Londynu i nigdy później nie żaÅ‚owaÅ‚ swojego wyboru, po tym jak w tym samym roku zdecydowaÅ‚ siÄ™ na West Ham United. W tym samym czasie pomógÅ‚ lokalnej drużynie Leytonestone wygrać amatorskie rozgrywki Isthmian League w 1938 roku, co czyniÅ‚ charetatywnie oczywiÅ›cie. Rok później podpisaÅ‚ profesjonalny kontrakt z West Ham United.

Gdy wybuchÅ‚a II Wojna Åšwiatowa zaledwie 18 letni Ernie odbywaÅ‚ sÅ‚użbÄ™ w puÅ‚ku Essex. W tym samym czasie wystÄ…piÅ‚ w 50 spotkaniach w barwach "MÅ‚otów" w nieoficjalnych rozgrywakch. Przez wojnÄ™ straciÅ‚ blisko poÅ‚owÄ™ swoich lat 20-stych, a swój oficjalny debiut zanotowaÅ‚ w grudniu 1946 roku w wygranym spotkaniu przeciwko Plymouth Argyle. Jeszcze przed koÅ„cem sezony byÅ‚ podstawowym bramkarzem i od tej pory nie daÅ‚ siÄ™ wygryźść, aż do 1959 roku.

Przez większość tego czasu West Ham był zwykłym ligowym średniakiem w Second Division. Od 1950 roku drużyna prowadzona przez Teda Fentona miała w swoich szeregach takich piłkarzy jak Malcolm Allison, Noel Cantwelland i John Bond, a mimo to najwięcej zawdzięczali heroicznej postawie Gregory'ego.

W tamtym czasie nie brakowało opinii, a zwłaszcza we wschodnim Londynie, że Gregory powinien zostać powołany do reprezentacji Anglii. Trzeba przyznać, że nie miał łatwego zadania bo wtedy za konkurencje miał Franka Swifta z Manchesteru City, Berta Williamsa z Wolves i bramkarza Birmingham City Gila Merricka. Doczekał się jedynie powołania na spotkanie reprezentacji "B" w 1952 roku przeciwko reprezentacji Francji.

W sezonie 1957-58 Gregory miaÅ‚ 37 lat i wciąż bÅ‚yszczaÅ‚ formÄ…, a "MÅ‚oty" wygraÅ‚y wtedy ligÄ™. Sam Ernie byÅ‚ czoÅ‚owÄ… postaciÄ… drużyny prowadzonej przez Fentona, która zajeÅ‚a wysokÄ… 6 lokatÄ™ w Division One. Jednak tamtej wiosny straciÅ‚ miejsce w podstawowej jedenastce na rzecz mÅ‚odego i utalentowanego Noela Dwyera, a swój ostatni wystÄ™p zanotowaÅ‚ w przegranym spotkaniu z Leeds United we wrzeÅ›niu 1959 roku. ByÅ‚o to zarazem 406-ste spotkanie w barwach West Hamu United.

Kto by pomyÅ›laÅ‚, że to dopiero poÅ‚owa drogi jakÄ… przebÄ™dzie Gregory z West Ham United. Kolejne 28 lat poÅ›wiÄ™ciÅ‚ na pracy szkoleniowej w klubie, w którym rzÄ…dzili Ron Greenwood i John Lyall. Pod jego okiem trenowaÅ‚o chociażby legendarne trio; Bobby Moore, Martin Peters i Goeff Hurst, którzy później zdobyli mistrzostwo Å›wiata z reprezentacjÄ… Anglii. DzieliÅ‚ siÄ™ swojÄ… wiedzÄ… i doÅ›wiadczeniem, dawaÅ‚ przykÅ‚ad rzetelnoÅ›ci i najzwyczajniej godnoÅ›ci, nie zapominajÄ…c przy okazji o poczuciu humoru.
W szczególny sposób podsumowaÅ‚ go jeden z jego podopiecznych, a zarazem ulubieniec Phil Parkes. Parkes stwierdziÅ‚, że Ernie Gregory to najwspanialsza osoba jaka pracowaÅ‚a dla "The Hammers" kiedykolwiek.

Ernest Gregory. Urodzony w Stratford w listopadzie 1921 roku. W West Hamie wystÄ™powaÅ‚ w latach 1946-60. ZmarÅ‚ 21 stycznia 2012 roku.