Już od samego początku swojej gry na Upton Park (sierpień 2006) Robert Green stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych zawodników Młotów. Od dobrych kilku sezonów wychowanek Norwich pełni rolę pierwszego bramkarza WHU, dzięki czemu wielokrotnie zyskiwał uznanie od selekcjonerów reprezentacji Anglii. W sezonie 2007/08 został uznany przez kibiców The Hammers najlepszym piłkarzem klubu. W późniejszych latach w tej samej klasyfikacji dwukrotnie plasował się na drugim miejscu w plebiscycie na 'Młota Roku'.

2010/11

Zaledwie w jednym spotkaniu nie wyszedł w podstawowej jedenastce WHU. Przed tym wydarzeniem strzegł bramki Młotów w lidze przez kolejno 143 spotkania, co jest niebywałym wydarzeniem. Tym feralnym meczem był pojedynek z Blackburn Rovers, który zakończył się remisem 1-1. Obronił dwa karne w meczach swojego klubu. Najpierw nie dał się pokonać zawodnikowi Wigan w spotkaniu ligowym, a później skutecznie interweniował przy uderzeniu Matthew Etheringtona w szóstej rundzie Pucharu Anglii. Zaliczył trzy spotkania w Pucharze Lidze Angielskiej. Łącznie rozegrał 44 mecze w sezonie, w których siedem razy zanotował czyste konto. Po raz drugi w karierze został sklasyfikowany na drugim miejscu w kibicowskim plebistycie na Młota Roku. Najlepszą interwencją sezonu było wybronienie strzału Garetha Bale'a w meczu z Tottenhamem.

2009/10

Zagrał we wszystkich 38 meczach Premiership. Do tej puli należy doliczyć dwa mecze w Pucharze Ligi Angielskiej oraz jedno spotkanie w Pucharze Anglii. Opuścił zaledwie 17 minut w starciu z Manchesterem United, które zakończyło się porażką WHU 4-0. Osiem razy zanotował czyste konto. Kończąc sezon miał na swoim koncie 126 ligowych spotkań, w których wychodził w podstawowej jedenastce The Hammers.

2008/09

Zagrał we wszystkich 38 ligowych meczach. Ponadto czterokrotnie bronił bramki WHU w spotkaniach FA Cup oraz jednokrotnie w Pucharze Ligi Angielskiej. We wszystkich rozgrywkach dwunastokrotnie zanotował czyste konto, w tym w dwóch meczach Pucharu Anglii - z Barnsley oraz Hartlepool United. 30 września obronił rzut karny wykonywany przez Jasona Robertsa w wygranym meczu z Blackburn Rovers. Zajął drugie miejscu w konkursie na 'Młota Roku'.

2007/08

Wystąpił w każdym z 38 meczów Premiership. Oprócz tego strzegł bramki The Hammers w dwóch meczach FA Cup oraz jednym w Pucharze Ligi Angielskiej. Odpoczywał w starciach z Bristol Rovers, Plymouth Argyle i Coventry City. W ośmiu meczach zanotował czyste konto, w tym w pucharowym starciu z Man City. Przez wielu fachowców został uznany za specjalistę od rzutów karnych, dzięki wybronionym trzem jedenastkom. Bronił strzały takich napastników jak Kevin Doyle, Benjani czy Jermain Defoe. Dwukrotnie ukarany żółtą kartką w meczach z Reading. Przez kibiców uznany 'Młotem Roku'.

2006/07

16 sierpnia 2006 roku dołączył do WHU z Norwich za 2 mln funtów. Debiut w barwach West Hamu zanotował 22 październiku w pojedynku przeciwko Tottenhamowi. Miejsce w składzie stracił na około miesiąc od 6 stycznia do 3 lutego na rzecz Roya Carrolla. Opuścił sześć spotkań, ale później wrócił do składu i bronił już do końca sezonu. Walnie przyczynił się do pozostania klubu w Premiership. Uznany piłkarzem meczu w wygranym meczu z Arsenalem. Zagrał w 26 ligowych meczach oraz w jednym pucharowym przeciwko Chesterfield. W lecie 2007 roku podpisał nowy, pięcioletni kontakt z klubem.

Przed przyjściem do WHU

Robert Green jest produktem szkółki młodzieżowej Norwich. Debiut w barwach Kanarków zanotował 11 kwietnia 1999 roku w meczu z Ipswich Town. Podczas ośmiu sezonów gry w tej drużynie rozegrał 241 meczów. Do jego największych sukcesów można zaliczyć wygranie Division One oraz uzyskanie awansu do Premiership.

Kariera reprezentacyjna

Greeno występował w narodowej reprezentacji w niemalże wszystkich kategoriach wiekowych. Debiutując w kadrze seniorów stał się 1140 reprezentantem kraju. Pierwszy raz na zgrupowanie kadry został powołany przez Svena Gorana Erikssona 31 marca 2004 roku na mecz ze Szwecją. W tamtym pojedynku jednak nie zagrał. Jego debiut miał miejsce w pojedynku z Kolumbią, który odbywał się tuż przed Mistrzostwami Europy. Towarzyski mecz zakończył się wygraną Anglików 3-2. Nie było mu dane zagrać na Mistrzostwach Świata w 2006 roku z powodu kontuzji, której doznał tuż przed turniejem w spotkaniu kadry B z Białorusią. Drugi mecz w narodowej kadrze zanotował za czasów Fabio Capello w spotkaniu z Hiszpanią, w których na plac gry wszedł z ławki rezerwowych. Wystąpił również w czterech meczach eliminacyjnych do Mistrzostw Świata 2010, na które ostatecznie pojechał w roli pierwszego bramkarza. Zagrał w zremisowamy meczu z USA, po którym wylądował na ławce.

Ciekawostki

W lecie 2008 roku wspiął się na afrykański szczyt Kilimandżaro oraz zwiedził Kenię i Tanzanię. Była to działalność czysto charytatywna. Prywatnie kibicuje klubowi Woking, który obecnie tuła się po niskich klasach rozgrywkowych w Anglii.